چهل نفر از قريشيان ( و به روايتى پانزده نفر و به روايتى صد نفر ) « 1 » در آغاز شب موعود اطراف خانه آن حضرت را به محاصره خود درآوردند . دربارهء شكل ساخت خانه آن حضرت اطلاعى نداريم ، اما از آنچه نقل شده چنين به دست مىآيد كه محل خواب رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در ديد آنان قرار داشته است . به نوشته سهيلى و ديگران آنچه باعث شد تا آنها به درون خانه نرفته و بر او هجوم نبرند اين بود كه صداى زنى را از داخل خانه شنيدند و به دنبال آن ، برخى از آنان گفتند كه نمىتوانند تحمل كنند كه بعدها عرب دربارهء ما بگويد كه حرمت فرزندان عم خويش را شكستند ؛ بنابراين در انتظار ماندند تا رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم از خانه خارج شود . « 2 » در عين حال مراقب بودند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم از خانه خارج نشود . در اين باره نقشه‌اى از طرف رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم طراحى شد . رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به على عليه السلام گفت تا به جاى او بخوابد و از همان برد يمانى سبزرنگى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روى خود مىكشيده استفاده كند . « 3 » پس از آن ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم با عنايت خداوند از خانه خارج شده و به سمت جنوب شهر مكه يعنى مسيرى عكس راه يثرب حركت كرد . مسلّم است كه گذشتن از ميان چهل نفر نمىتوانسته بدون كمك مستقيم خداوند صورت گيرد . اين امرى است كه مكرر در منابع ذكر شده است . آن حضرت در هنگام خروج آيات نخست سورهء يس و از جمله آيهء « وَ جَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ » « 4 » را تلاوت مىكردند . آنان همچنان منتظر خروج رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بوده و تصورشان بر آن بود كه شخصى كه خوابيده خود رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مىباشد . به نوشته بلاذرى و ديگران آنان تيرها ( يا سنگهايى ) نيز به سوى وى پرتاب كردند . « 5 » امام نيز گاه مىغلتيد اما سر خود را بيرون نمىآورد « 6 » تا آنكه ( به نوشتهء ابن هشام ) صبح شد و امام از جاى خود برخاست و تازه آنان متوجه شدند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم از دسترس آنان خارج شده است . وقتى از امام دربارهء رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم پرسش كردند او گفت

--> ( 1 ) . وفاء الوفاء ، ج 1 ، ص 236 ( 2 ) . به نقل از پاورقى السيرة النبويه ، ابن هشام ، ج 2 ، ص 483 ؛ السيرة الحلبية ، ج 2 ، ص 28 ؛ سبل الهدى ، ج 3 ، ص 330 ؛ سمط النجوم العوالى ، العصاصى ، ج 1 ، ص 292 ( 3 ) . السيرة النبويه ، ابن هشام ، ج 2 ، ص 483 ؛ طبقات الكبرى ، ج 1 ، ص 228 ( 4 ) . يس ، 9 ( 5 ) . انساب الاشراف ، ج 1 ، ص 260 ؛ و رك : تفسير فرات ، ص 421 ؛ از ابن عباس ؛ تاريخ دمشق « ترجمة على عليه السلام » ج 1 ، ص 154 ؛ مجلسى ، بحار ، ج 19 ، ص 87 ؛ اعلام الورى ، ص 190 ( به نقل از ابن عباس ) ؛ سبل الهدى ، ج 3 ، ص 327 ( 6 ) . امالى شيخ طوسى ، ج 2 ، ص 83 - 82 ؛ الصحيح ، ج 2 ، ص 240 ، از طوسى .